W dniu 20 maja 2016 r. Sejm uchwalił poselski projekt ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. Projekt ten w sposób fundamentalny zmienia zasady dotyczące lokalizacji elektrowni wiatrowych w Polsce. Ostatecznie wykreślono z projektu zapisy nakładające na przedsiębiorców eksploatujących elektrownie wiatrowe obowiązek przeprowadzania co najmniej raz na dwa lata kosztownych badań technicznych elektrowni, za które mieliby zapłacić nawet 1% wartości inwestycji.

Ustawa w brzmieniu przyjętym przez sejm zakłada, że lokalizacja elektrowni wiatrowej będzie mogła nastąpić wyłącznie w miejscach wskazanych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Tym samym po wejściu w życie projektowanej ustawy nie będzie w ogóle możliwe zrealizowanie nowych inwestycji w zakresie budowy elektrowni wiatrowej w miejscu dla którego nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Pewne odstępstwa dotyczą między innymi inwestycji co do których została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę, jednak zasadą według projektowanych przepisów będzie to, że budowa elektrowni wiatrowej będzie dopuszczalna jedynie w przypadku, gdy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza taką budowę.

Omawiane przepisy wymagają przy tym, aby w planie miejscowym była określona maksymalna całkowita wysokość elektrowni wiatrowej, a dodatkowo plan taki musi być sporządzony, co najmniej dla obszaru obejmującego dziesięciokrotność wysokości elektrowni wiatrowej mierzonej od poziomu gruntu do najwyższego punktu budowli, wliczając elementy techniczne, w szczególności wirnik wraz z łopatami (całkowita wysokość elektrowni wiatrowej) liczonego od linii rozgraniczającej teren, którego sposób zagospodarowania określony w planem miejscowym dopuszcza realizację elektrowni wiatrowej.

Niezależnie od powyższego przepisy omawianego projektu ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych zawierają ograniczenia co do minimalnej odległość elektrowni wiatrowych od budynku mieszkalnego, albo budynku o funkcji mieszkalnej. Oznacza to, że zgodnie z nowymi przepisami elektrownia wiatrowa nie będzie mogła powstać jeżeli w odległości wynoszącej dziesięciokrotność wysokości elektrowni mierzonej od poziomu gruntu do najwyższego punktu budowli, wliczając elementy techniczne, w szczególności wirnik wraz z łopatami (całkowita wysokość elektrowni wiatrowej) znajdują się budynku mieszkalne lub budynki o funkcji mieszkalnej w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa.

Projektowane przepisy mają jednak zastosowanie również w drugą stronę, tzn., że po ich wejściu w życie nie będzie można wybudować domów mieszkalnych lub budynków o funkcji mieszkalnej jeżeli w pobliżu – a konkretnie we wskazywanej odległości równej dziesięciokrotnej wysokości elektrowni wiatrowej wybudowana jest taka elektrownia.

Wskazane powyżej minimalne odległości elektrowni wiatrowych wymagane są również przy lokalizacji i budowie elektrowni wiatrowej od form ochrony przyrody oraz leśnych kompleksów promocyjnych.

Ustawa 22 czerwca została podpisana przez Prezydenta. Wejdzie w życie w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Plany miejscowe obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy zachowują moc. Jeżeli plany takie dopuszczają możliwość lokalizacji budynku mieszkalnego, albo budynku o funkcji mieszkalnej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, w dalszym ciągu możliwe będzie uzyskanie pozwolenia na budowę tego rodzaju budynków mimo, że w pobliżu znajduje się elektrownia wiatrowa.